Als je toch zo met dieren om gaat dan is er echt iets mis met je !!!

Maar liefst 4 van deze Angora konijnen kregen wij zaterdag binnen. 3 Voedsters en 1 Ram. Gelukkig was men wel zo slim de ram apart te houden. De eerste eigenaar had de diertjes aan een gehandicapte vrouw gegeven die ze wel leuk vond maar niet in staat was ze te verzorgen. Zelf vond ze het nog wel meevallen maar ze had zelfs geen voer voor de dieren in huis, ze zijn echt brood mager. Een kennis verschoonde het verblijf als het nodig was, nou die persoon heeft er ook echt verstand zeg!!  De voedstertjes zijn pas een jaartje oud en de ram 2 jaar.

De foto's zeggen genoeg. Dat deze dieren nog geen maden hadden is echt een wonder !!

 
 
 
Waar is het staartje ????

We zijn de hele zaterdagavond en de hele zondag bezig geweest de dieren van hun smerige vacht te ontdoen. We waren bekaf en ik moest toen ook nog de nachtdienst in, pfff was een zwaar nachtje.

We gaan deze konijntjes liefdevol verzorgen en socialiseren en daarna een heel heel goed baasje voor ze zoeken. Deze dieren blijven onder ons toezicht ook al zijn ze geplaatst.

Als je toch zo met dieren om gaat dan is er echt iets mis met je !!!

Maar liefst 4 van deze Angora konijnen kregen wij zaterdag binnen. 3 Voedsters en 1 Ram. Gelukkig was men wel zo slim de ram apart te houden. De eerste eigenaar had de diertjes aan een gehandicapte vrouw gegeven die ze wel leuk vond maar niet in staat was ze te verzorgen. Zelf vond ze het nog wel meevallen maar ze had zelfs geen voer voor de dieren in huis, ze zijn echt brood mager. Een kennis verschoonde het verblijf als het nodig was, nou die persoon heeft er ook echt verstand zeg!!  De voedstertjes zijn pas een jaartje oud en de ram 2 jaar.

De foto's zeggen genoeg. Dat deze dieren nog geen maden hadden is echt een wonder !!

Waar is het staartje ????

We zijn de hele zaterdagavond en de hele zondag bezig geweest de dieren van hun smerige vacht te ontdoen. We waren bekaf en ik moest toen ook nog de nachtdienst in, pfff was een zwaar nachtje.

We gaan deze konijntjes liefdevol verzorgen en socialiseren en daarna een heel heel goed baasje voor ze zoeken. Deze dieren blijven onder ons toezicht ook al zijn ze geplaatst.

De baby's zijn nu 9 dagen oud. Vorige week heeft Hans even snel en stiekum gekeken hoeveel het er zijn. Hij had er 3 geteld, jemig wat een opluchting het zijn er maar 3. Twee dagen later kreeg ik de kans en zag er 4. Okee 4 dat mag ook nog wel. Maandag zag ik ineens dat er een heel gangenstelsel was en ben de baby's opnieuw gaan tellen. Helllllp ik tel er al 7 en ben bang dat ik er toch nog 1 of 2 over het hoofd heb gezien.

Kim kwam ook nog even op kraamvisite en bracht beschuit met muisjes en een zak worteltjes mee. Kop op zei ze we gaan echt een goed huis voor allemaal zoeken.

Ben Kim, Dunja, Olga en Conny erg dankbaar dat ze gaan helpen met de opvang van de baby's zodra het evt. vechten wordt. Bob vindt het nog leuk tot nu toe maar weet niet wat hij gaat doen als alle baby's gaan lopen, denkt dat hij dan ook wel eens achter zijn oor zal krabben )

Moeder Sneeuwwitje eet 3 bakken Science Selective per dag en heel, heel veel groenvoer en ik zie haar geen gram aankomen. De tienermoeder doet het echt zoooooo goed. We weten nu al dit is haar eerste nestje en tevens haar laatste !!!!

 
 
Een baby is nu al haantje de voorste en kruipt door het kippenhok. Bob vond het toch maar vreemd. Was eerst bang dat het babykonijntje opzoek was naar drinken maar toen zag ik dat het er lekker mollig uitzag. Heb een handschoen aangedaan en het teruggelegd in het nest.

Pien en Navidad leven overdag samen en s'nachts apart. Wonderbaarlijk goed het nu, Navidad zijn rug zal wel zo blijven maar hij kan zijn achterpoten weer goed gebruiken. Pien houden goed in de gaten dat ze hem niet te vaak bespringt. Pien wordt met een paar weken gesteriliseerd en dan hopen we dat Navidad en Pien voorgoed samen kunnen blijven. Beide hadden olifantstanden die verwijderd zijn. Het is zo'n leuk stel samen.

De baby's zijn nu 9 dagen oud. Vorige week heeft Hans even snel en stiekum gekeken hoeveel het er zijn. Hij had er 3 geteld, jemig wat een opluchting het zijn er maar 3. Twee dagen later kreeg ik de kans en zag er 4. Okee 4 dat mag ook nog wel. Maandag zag ik ineens dat er een heel gangenstelsel was en ben de baby's opnieuw gaan tellen. Helllllp ik tel er al 7 en ben bang dat ik er toch nog 1 of 2 over het hoofd heb gezien.

Kim kwam ook nog even op kraamvisite en bracht beschuit met muisjes en een zak worteltjes mee. Kop op zei ze we gaan echt een goed huis voor allemaal zoeken.

Ben Kim, Dunja, Olga en Conny erg dankbaar dat ze gaan helpen met de opvang van de baby's zodra het evt. vechten wordt. Bob vindt het nog leuk tot nu toe maar weet niet wat hij gaat doen als alle baby's gaan lopen, denkt dat hij dan ook wel eens achter zijn oor zal krabben )

Moeder Sneeuwwitje eet 3 bakken Science Selective per dag en heel, heel veel groenvoer en ik zie haar geen gram aankomen. De tienermoeder doet het echt zoooooo goed. We weten nu al dit is haar eerste nestje en tevens haar laatste !!!!

 
 
Een baby is nu al haantje de voorste en kruipt door het kippenhok. Bob vond het toch maar vreemd. Was eerst bang dat het babykonijntje opzoek was naar drinken maar toen zag ik dat het er lekker mollig uitzag. Heb een handschoen aangedaan en het teruggelegd in het nest.

Pien en Navidad leven overdag samen en s'nachts apart. Wonderbaarlijk goed het nu, Navidad zijn rug zal wel zo blijven maar hij kan zijn achterpoten weer goed gebruiken. Pien houden goed in de gaten dat ze hem niet te vaak bespringt. Pien wordt met een paar weken gesteriliseerd en dan hopen we dat Navidad en Pien voorgoed samen kunnen blijven. Beide hadden olifantstanden die verwijderd zijn. Het is zo'n leuk stel samen.

Onze nachtmerrie is dinsdagavond 9 augustus om 18.30 uur werkelijkheid geworden. Sneeuwwitje onze opvang Albino Vlaamse Reus is bevallen. De hele dag niets aan de hand en ook was ze niet bezig met het maken van een nest. Heb het idee dat ze het zelf ook niet wist en vliegensvlug een nestje heeft moeten maken. Het arme dier is zelf nog niet eens volgroeid. We schatten haar op 7 maanden oud. Ik zag wel een hoopje haar in het hoekje liggen en keek eens goed want het was net of er iets bewoog…zei nog tegen mezelf nee joh dat is de wind. Hee waar zit Sneeuwwitje dan…..toen ik haar opmerkte zat mijn hart in mijn keel. Heb je ooit wel eens een spierwitte Vlaam gezien net na een bevalling…Ik wel en daarom schrok ik zo, haar hele snuit, voor- en achterpoten waren rood van het bloed en ze was druk bezig zichzelf schoon te maken. Ohhhh die lieve Bob hij hielp haar zo lief met wassen. Het was echt een foto waard maar ik had dat ding weer niet bij de hand natuurlijk en eer dat ik die te pakken had was ze alweer aardig schoon.

We weten niet hoeveel kleintjes het zijn. Gisterenavond heb ik handschoenen aangedaan want wilde even het nestje openmaken om te zien of alles goed is en hoeveel het er zijn. Kreeg mooi de kans niet want Bob lag op de loer en keek schuin naar mij wat ik van plan was….ja hij wist het en nu elke keer als ik een poging waag gaat hij op het nest zitten. Ik laat het maar even zo zolang ik maar beweging zie gaat het wel goed hoop ik.

Sneeuwwitje is een vondeling en daarom weten we ook niet of zij door een Vlaam of door een Wildje gedekt is. Nog even en dan weten we meer. Tuurlijk is het leuk die kleintjes maar ik weet hoe vol de opvangen zitten en voor deze diertjes wil je ook weer het allerbeste. Trouwens voordat ze groot zijn hebben we er ook een hele klus aan want voor je het weet vechten ze. Ook weer afhankelijk van hoeveel het er zijn. Ohhhhh we hebben helemaal geen ruimte voor zoveel kleintjes en die arme Bob is al 9 jaar die wordt straks gek van al dat grut.  Nu weet ik weer waarom ik fokkers haat !!!!

Onze nachtmerrie is dinsdagavond 9 augustus om 18.30 uur werkelijkheid geworden. Sneeuwwitje onze opvang Albino Vlaamse Reus is bevallen. De hele dag niets aan de hand en ook was ze niet bezig met het maken van een nest. Heb het idee dat ze het zelf ook niet wist en vliegensvlug een nestje heeft moeten maken. Het arme dier is zelf nog niet eens volgroeid. We schatten haar op 7 maanden oud. Ik zag wel een hoopje haar in het hoekje liggen en keek eens goed want het was net of er iets bewoog…zei nog tegen mezelf nee joh dat is de wind. Hee waar zit Sneeuwwitje dan…..toen ik haar opmerkte zat mijn hart in mijn keel. Heb je ooit wel eens een spierwitte Vlaam gezien net na een bevalling…Ik wel en daarom schrok ik zo, haar hele snuit, voor- en achterpoten waren rood van het bloed en ze was druk bezig zichzelf schoon te maken. Ohhhh die lieve Bob hij hielp haar zo lief met wassen. Het was echt een foto waard maar ik had dat ding weer niet bij de hand natuurlijk en eer dat ik die te pakken had was ze alweer aardig schoon.

We weten niet hoeveel kleintjes het zijn. Gisterenavond heb ik handschoenen aangedaan want wilde even het nestje openmaken om te zien of alles goed is en hoeveel het er zijn. Kreeg mooi de kans niet want Bob lag op de loer en keek schuin naar mij wat ik van plan was….ja hij wist het en nu elke keer als ik een poging waag gaat hij op het nest zitten. Ik laat het maar even zo zolang ik maar beweging zie gaat het wel goed hoop ik.

Sneeuwwitje is een vondeling en daarom weten we ook niet of zij door een Vlaam of door een Wildje gedekt is. Nog even en dan weten we meer. Tuurlijk is het leuk die kleintjes maar ik weet hoe vol de opvangen zitten en voor deze diertjes wil je ook weer het allerbeste. Trouwens voordat ze groot zijn hebben we er ook een hele klus aan want voor je het weet vechten ze. Ook weer afhankelijk van hoeveel het er zijn. Ohhhhh we hebben helemaal geen ruimte voor zoveel kleintjes en die arme Bob is al 9 jaar die wordt straks gek van al dat grut.  Nu weet ik weer waarom ik fokkers haat !!!!

We hadden het Wendy beloofd dat haar broer Bob niet lang alleen zou hoeven te zitten. De stichting had bij de dierenamulance een witte vlaamse reus meegenomen en bedacht dat deze voorlopig wel bij Bob zou passen. We hebben haar de naam Sneeuwwitje gegeven en ze is super lief.

Bob zag haar, Bob rook haar, Bob was gelijk verliefd en Sneeuwwitje ook. Happy koppel dus.

Als het etensbakje gevuld wordt moet Bob er snel bij zijn anders eet Sneeuwwitje alles op. Bob is gewend aan Science Selective maar nu meng ik dat met gewoon bix want het voer is echt niet aan te slepen. Sneeuwwitje's leeftijd schatten we op ongeveer 5 a 6 maanden en nog in de groei dus onbeperkt eten. Ik gebruik nu al 5 kilo SS in de 2,5 week en als ik geen bix zou bijvoeren dan eten we zelf straks droog brood )

De ren die we aan hun hok hebben is 1.00 m hoog en de eerste ochtend was ik haar al kwijt. Jemig waar is ze, je ziet haar toch ook niet zomaar over het hoofd. Zag wel overal keutels bij de andere rennen waar ze was wezen buurten maar Sneeuwwitje zag ik nergens. Shit ze is toch niet over het hek de sloot in gesprongen he…….gelukkig daar zag ik haar achter de grote schuur zat mevrouw een giga tunnel te graven. grggrgrgrgg ook dat nog en Hans was ook weg hoe ga ik dat doen. Tuurlijk met een bak voer rammelen en mevrouw kwam gelijk en liet zich makkelijk pakken…zo weer terug in je ren bij Bob. Haha ik draaide me om en daar ging ze weer met een sierlijke sprong zag ik haar met gemak over de 1.00 m ren springen. Sneeuwwitje kan hier dus niet blijven het is een dier dat heel heel veel ruimte nodig heeft en dat kunnen wij haar niet bieden. We hopen snel (zodra we weten dat ze niet zwanger is) een goed huis voor haar te vinden waar ze heerlijk rond kan rennen zonder te kunnen ontsnappen natuurlijk. Voor Bob komt er dan heus een nieuw vriendinnetje want de dieren hier zitten nooit alleen !!!!

Wie weet is er een logger die opzoek is naar een reus uit de opvang.

We hadden het Wendy beloofd dat haar broer Bob niet lang alleen zou hoeven te zitten. De stichting had bij de dierenamulance een witte vlaamse reus meegenomen en bedacht dat deze voorlopig wel bij Bob zou passen. We hebben haar de naam Sneeuwwitje gegeven en ze is super lief.

Bob zag haar, Bob rook haar, Bob was gelijk verliefd en Sneeuwwitje ook. Happy koppel dus.

Als het etensbakje gevuld wordt moet Bob er snel bij zijn anders eet Sneeuwwitje alles op. Bob is gewend aan Science Selective maar nu meng ik dat met gewoon bix want het voer is echt niet aan te slepen. Sneeuwwitje's leeftijd schatten we op ongeveer 5 a 6 maanden en nog in de groei dus onbeperkt eten. Ik gebruik nu al 5 kilo SS in de 2,5 week en als ik geen bix zou bijvoeren dan eten we zelf straks droog brood )

De ren die we aan hun hok hebben is 1.00 m hoog en de eerste ochtend was ik haar al kwijt. Jemig waar is ze, je ziet haar toch ook niet zomaar over het hoofd. Zag wel overal keutels bij de andere rennen waar ze was wezen buurten maar Sneeuwwitje zag ik nergens. Shit ze is toch niet over het hek de sloot in gesprongen he…….gelukkig daar zag ik haar achter de grote schuur zat mevrouw een giga tunnel te graven. grggrgrgrgg ook dat nog en Hans was ook weg hoe ga ik dat doen. Tuurlijk met een bak voer rammelen en mevrouw kwam gelijk en liet zich makkelijk pakken…zo weer terug in je ren bij Bob. Haha ik draaide me om en daar ging ze weer met een sierlijke sprong zag ik haar met gemak over de 1.00 m ren springen. Sneeuwwitje kan hier dus niet blijven het is een dier dat heel heel veel ruimte nodig heeft en dat kunnen wij haar niet bieden. We hopen snel (zodra we weten dat ze niet zwanger is) een goed huis voor haar te vinden waar ze heerlijk rond kan rennen zonder te kunnen ontsnappen natuurlijk. Voor Bob komt er dan heus een nieuw vriendinnetje want de dieren hier zitten nooit alleen !!!!

Wie weet is er een logger die opzoek is naar een reus uit de opvang.

Nou ja dit hadden we niet verwacht….Nee eigenlijk nog niet ondanks dat ze al bijna 9 jaar was.

Na terugkomst van een paar dagen camping met mijn zus vorige week zaterdag zei Hans al dat Wendy de laatste 2 dagen in het hok bleef zitten en heel af en toe naar buiten de ren in kwam. Bob haar broer wel. Het zijn allebei geen grote eters en vaak als s'morgens hun bakje met Science selective gevuld werd stond dat er s'avonds nog, maar dat wisselde vaak per dag. Wel aten ze altijd veel hooi en groenvoer. Wij hebben Bob en Wendy al van jongs af aan. Ze zijn in de opvang geboren in aug. 2002 en in maart 2003 zijn ze bij ons gekomen. Nog nooit heeft een van beide iets gemankeerd, nog nooit zijn ze aan de diaree geweest. Ze aten in tegenstelling tot de andere konijnen echt alles, ook wortels en appels.  We hebben ze gewoon lekker konijn laten zijn aangezien het halve wildjes zijn. Oppakken gebeurde 1x per jaar voor de enting. Af en toe kwamen ze zelf een aai halen.

De sneeuw was helemaal geweldig voor ze.

Maar het zonnetje ook …

en gezellig samen in een mandje slapen

Tuurlijk wilde we in geen geval dat ze pijn had en heb haar een pijnstiller voorgehouden, wonder boven wonder vond ze dat wel lekker en likte het zo uit het spuitje. Zag dat ze ook wel magertjes aan het worden was en besloot de SS-brokjes te weken en deze in een grote 60 ml spuit te doen.  Ook dat vond ze wel lekker. Eigenlijk zou je dit dwangvoederen noemen maar bij Wendy kwam er geen dwang aan te pas gelukkig likte ze zelf het voer op.  Na overleg zijn we met Baytril begonnen omdat ze zo zwaar ademde. Misschien had ze longontsteking of vocht achter haar longen. We besloten dit te proberen en verder niet met haar te dokteren want we wisten eigenlijk al als we haar in een mandje moeten stoppen en naar de DA rijden dan overleefd ze het van de stress al niet.  De Baytril mengde ik met de geweekte brokjes en een beetje roosvice…..ze vond het heerlijk. Ze had zelf de kracht niet om de brokjes te eten en de spuit met voer vond ze prachtig. De fijngemaakte groentes en fruit at ze wel zelfstandig. Zaterdagnacht heb ik haar nog gevoerd en zei tegen Hans ze is echt op ik hoop dat ze snel haar oogjes sluit. Zondagochtend is Hans gaan kijken en kwam met Wendy in zijn armen aanlopen. Ja ik schrok wel maar was eigenlijk ook blij voor haar.  Ze lag op haar buikje met haar koppie tussen d'r voorpootjes. Weet zeker dat ze rustig is ingeslapen.  We hebben Wendy ook in de tuin begraven.

Dag lieve Wendy,  jij heb je leven lang alleen maar geluk en liefde gekend  samen met je broer genoten jullie van je mooie grote verblijf met ren.

We zullen goed voor je broer Bob blijven zorgen en beloven je dat hij niet alleen blijft.

Nou ja dit hadden we niet verwacht….Nee eigenlijk nog niet ondanks dat ze al bijna 9 jaar was.

Na terugkomst van een paar dagen camping met mijn zus vorige week zaterdag zei Hans al dat Wendy de laatste 2 dagen in het hok bleef zitten en heel af en toe naar buiten de ren in kwam. Bob haar broer wel. Het zijn allebei geen grote eters en vaak als s'morgens hun bakje met Science selective gevuld werd stond dat er s'avonds nog, maar dat wisselde vaak per dag. Wel aten ze altijd veel hooi en groenvoer. Wij hebben Bob en Wendy al van jongs af aan. Ze zijn in de opvang geboren in aug. 2002 en in maart 2003 zijn ze bij ons gekomen. Nog nooit heeft een van beide iets gemankeerd, nog nooit zijn ze aan de diaree geweest. Ze aten in tegenstelling tot de andere konijnen echt alles, ook wortels en appels.  We hebben ze gewoon lekker konijn laten zijn aangezien het halve wildjes zijn. Oppakken gebeurde 1x per jaar voor de enting. Af en toe kwamen ze zelf een aai halen.

De sneeuw was helemaal geweldig voor ze.

Maar het zonnetje ook …

en gezellig samen in een mandje slapen

Tuurlijk wilde we in geen geval dat ze pijn had en heb haar een pijnstiller voorgehouden, wonder boven wonder vond ze dat wel lekker en likte het zo uit het spuitje. Zag dat ze ook wel magertjes aan het worden was en besloot de SS-brokjes te weken en deze in een grote 60 ml spuit te doen.  Ook dat vond ze wel lekker. Eigenlijk zou je dit dwangvoederen noemen maar bij Wendy kwam er geen dwang aan te pas gelukkig likte ze zelf het voer op.  Na overleg zijn we met Baytril begonnen omdat ze zo zwaar ademde. Misschien had ze longontsteking of vocht achter haar longen. We besloten dit te proberen en verder niet met haar te dokteren want we wisten eigenlijk al als we haar in een mandje moeten stoppen en naar de DA rijden dan overleefd ze het van de stress al niet.  De Baytril mengde ik met de geweekte brokjes en een beetje roosvice…..ze vond het heerlijk. Ze had zelf de kracht niet om de brokjes te eten en de spuit met voer vond ze prachtig. De fijngemaakte groentes en fruit at ze wel zelfstandig. Zaterdagnacht heb ik haar nog gevoerd en zei tegen Hans ze is echt op ik hoop dat ze snel haar oogjes sluit. Zondagochtend is Hans gaan kijken en kwam met Wendy in zijn armen aanlopen. Ja ik schrok wel maar was eigenlijk ook blij voor haar.  Ze lag op haar buikje met haar koppie tussen d'r voorpootjes. Weet zeker dat ze rustig is ingeslapen.  We hebben Wendy ook in de tuin begraven.

Dag lieve Wendy,  jij heb je leven lang alleen maar geluk en liefde gekend  samen met je broer genoten jullie van je mooie grote verblijf met ren.

We zullen goed voor je broer Bob blijven zorgen en beloven je dat hij niet alleen blijft.